The Cold Desire
   Strona Główna FORUM Ekipa Sklep Banner Zasady nadsyłania prac WYDAWNICTWO
Marzec 06 2021 12:36:43   
Nawigacja
Szukaj
Nasi autorzy
Opowiadania
Fanfiki
Wiersze
Recenzje
Tapety
Puzzle
Skórki do Winampa
Fanarty
Galeria
Konwenty
Felietony
Konkursy
ŚCIANA SŁAWY
Tutaj będą umieszczane odnosniki do stron, na których znalazły się recenzje wydanych przez nas książek









































POLECAMY
Pozycje polecane przez naszą stronę. W celu zobaczenia szczegółów należy kliknąć w dany banner





Witamy
Strona ta poświęcona jest YAOI - gatunkowi mangi i anime ukazującemu relacje homoseksualne pomiędzy mężczyznami. Jeśli jesteś zagorzałym przeciwnikiem lub w jakiś sposób nie tolerujesz homoseksualizmu, to lepiej natychmiast opuść tę witrynę - resztę naszych Gości serdecznie zapraszamy
Długa noc
Jako że jest to mój pierwszy fanfik nie czułam się na siłach, by dokładnie WSZYSTKO (wiecie o co chodzi) opisać. Resztę pozostawiam Waszej wyobraźni...

1.
- Nie mogę w to uwierzyć! Tydzień prawdziwych wakacji! Słoneczko, basen, kasyno i darmowe, pyszne jedzenie! Nikt mi nie będzie wydzielał słodyczy....Mmmm... przysięgam, że zjem tyle ile zdołam, a nawet więcej!
- I wiadomo czym to się skończy. Nie zapominaj że jesteśmy na statku.
- Nie żartuj Hisoka, przecież mi nic nie będzie! A poza tym nigdy nie miałem choroby morskiej.
- Jak chcesz. Ale później mi tu nie rzmędź, że jest ci niedobrze.
- Czy to miała być aluzja? - obruszył się Tsuzuki.
- Nieee, skądże znowu.
- Mam nadzieję. Zresztą, nieważne, zaraz kolacja.
- Tylko.. proszę, zachowuj się hmm... choć trochę kulturalniej niż zwykle.
- Znowu coś sugerujesz - wrzasnął Tsuzuki. - Ja się z a w s z e zachowuję bardzo kulturalnie przy jedzeniu!
Hisoka spojrzał na niego z powątpiewaniem.
- Jak uważasz. Ale w takim razie siadam przy innym stoliku.
- Nie możesz, bo już jeden zarezerwowałem
- To chociaż, żeby był gdzieś w kąciku..
- To nie jest śmieszne!
- Nie miało być.- rzekł grobowym głosem Hisoka.- No dobra, chodź już.
- Heeej, czekaj!

2.
- Ta dzisiejsza młodzież.- westchnęła potępiająco jakaś starsza pani.
- Babciu, może on po prostu.. eee... jest bardzo głodny.
- O, to z pewnością.
Hisoka po raz kolejny słysząc taką uwagę walnął pięścią w stół. Nachylił się i szepnął do Tsuzukiego:
- Długo jeszcze?!
- Wcale (kęs) nie (kęs) już (kęs) prawie (kęs) kończę (kęs)
- Nie - mów - z - otwartymi - ustami. - wycedził Hisoka z trudem hamując złość.
Tsuzuki z błogim uśmiechem odstawił talerz na całkiem sporą kupkę innych.
-Możemy iść.
- Nigdy więcej. Będziesz jadł tam, gdzie cię nikt nie widzi
- Czeeeepiasz się.

3.
Hisoka walnął w kurek.
-Cholera jasna!
Od dwudziestu minut usiłował włączyć ciepłą wodę.
"Niby mogę po prostu kogoś porosić o pomoc.... Nieee... przecież to tylko kurek..."
Po kilku minutach stwierdził jednak, że to nie ma sensu. Wyszedł i oczom jego ukazał się niezbyt budujący widok.
Pasażerowie i obsługa tańczyli w rytm muzyki tworzonej na poczekaniu przez podejrzanie 'wesołą' orkiestrę.
Wszyscy byli w naprawdę dobrych humorach.
Hisoka odniósł dziwne wrażenie, że chyba nikt nie pomoże mu z tym kurkiem.
"Rany, ile oni w siebie wlali tego alkoholu. Wspólnymi siłami opróżnili chyba kilka beczek. No, jest jeszcze drugie wyjście..."
4.
Puk, puk, puk
-Idę!
Puk, puk, puk
-Mówię, że idę! Kogo niesie o tej godzinie? -spytał sam siebie Tsuzuki. Otworzył drzwi pewien, iż znowu będzie musiał wyganiać ze swojej kajuty jakąś podchmieloną osobą namawiającą go do tańców i zabawy.
- Ty też się upiłeś?! - krzyknął na widok Hisoki ze spokojem wchodzącego w samym tylko szlafroku.
- Nie. Przyszedłem się umyć.
Tsuzuki spojrzał na niego z niepokojem.
- Mówiłem ci że jesteś za młody na alkohol.
- A ja ci mówię, że chcę się umyć!
- A-ale co...
Hisoka bezceremonialnie go odsunął i wszedł do łazienki z hukiem zatrzaskując drzwi.
Tsuzuki nieco zdezorientowany usiadł na łóżku.
- No cóż...
Po kilkunastu minutach usłyszał szarpanie klamki i ciche przekleństwa dobiegające z łazienki.
-Hisoka?
-Zacięło się!
- Co się zacięło?
- Drzwi!

5.
-Tatsumi-san, jak sądzisz zadzwonić i spytać jak się mają?
-Może pan zadzwonić.
Pik, pik, pik, piiiiiik
Zdenerwowany Tsuzuki odebrał jedną ręką.
-Halo?
-Witam. Tu szef.
-Słyszę. No nie tak, idioto!
-Słucham? - szef i Tatsumi spojrzeli na siebie.
- P -przepraszam, to nie było do pana.
Gdzieś z oddali usłyszeli głos Hisoki
-Tak to sobie możemy próbować do jutra.
Szef spytał z niepokojem.
-Co tam się dzieje?
-A, nic, nic.
-Na pewno?
-Na pewno. No mocniej, raz a dobrze!
Tatsumi dyskretnie odkaszlnął.
-Tsuzuki, nie żartuj sobie.
-Ależ ja nie żartuję. Po prostu nie może wyjść.
Szef spojrzał na Tatsumiego dziwnym wzrokiem.
-A -ha . A co dokładnie nie...
-Mówię ci, żebyś ciągnął mocniej!
Znów usłyszeli głos Hisoki:
-Spytaj szefa, może będzie wiedział.
-No przecież nie będę pytał szefa o taką rzecz!
-Dlaczego nie? Może on ma większe doświadczenie do ciebie!
Szef włączył się do rozmowy:
-Racja może potrafię wam pomóc.
Najwyraźniej jednak został zignorowany.
-Ty, a może to trzeba odpiłować?
-Co?! Chyba chory jesteś!
-W takim razie nie marudź i ciągnij.
-Już mnie ręce bolą.
-No widzisz. A mnie boli wszystko. Ciągnij, jak nie to piłujemy.
Tatsumi spojrzał na szefa ze zgrozą:
-Oni sobie tam jeszcze krzywdę zrobią...
Przerwał mu wrzask dochodzący z telefonu:
-MOCNIEJ!!! Jeszcze... jeszcze... troszkę...
-Aha, czuję że już prawie... prawie...
Szef spojrzał na cud techniki który obecnie dostarczał im tylu ciekawych wrażeń.
-No jeszcze! Już wchodzi!
Tatsumi-san dostał ataku kaszlu.
Szef postanowił to zakończyć:
- Co - tam - się - dzieje?!
- Chwilkę, momencik... T-A-K! Ochh., troszkę w bok, odrobinę mocniej i...
Tatsumi nie wytrzymał i wrzasnął do telefonu:
-Słuchajcie, takich rzeczy się nie robi podczas rozmowy telefonicznej!
Usłyszał hałas i włączył się Hisoka:
-Jakich rzeczy?
-Takich! Tego, co właśnie robicie.
-A dlaczego?- spytał po prostu.
Tatsumi załamał ręce.
- I się jeszcze pytacie dlaczego?! Daj no mi tu Tsuzukiego.
- D- dobrze...
- Taak?- spytał podejrzanie wesoło Tsuzuki.
- Jak możesz? To nieodpowiedzialne! Takiego rodzaju decyzji nie podejmuje się pochopnie, a może nawet pod wpływem alkoholu....
- No, ale to było tylko troszeczkę.
- NIE! Jeszcze mi tylko powiesz że go upiłeś a potem....
- Sam do mnie przyszedł. - wyjaśnił spokojnie Tsuzuki.
- A ty wykorzystałeś to, że za siebie nie odpowiada i zaciągnąłeś do...
- Łazienki. - podsunął uprzejmie.
Szef wydał dziki okrzyk i wrzasnął:
-Miałem o tobie lepsze zdanie!
- Ja nie rozumiem o co wam chodzi...
- Uważasz że to co zrobiłeś było mądre?
- A co miałem zrobić? - spytał zdenerwowany Tsuzuki.
- Jak ty może...
- Ja mu tylko pomogłem!
Szef po prostu oniemiał.
- W... w czym?
- Bo nie mógł sobie poradzić. Choć prawdę mówiąc ja też miałem pewne trudności lecz na szczęście wszystko.. Szefie? Wszystko w porządku?
- Nie. Czy uważasz że to w porządku zaciągać młodych współpracowników do łóżka czy też do łazienki i korzystając z ich chwilowej niepoczytalności...
Po drugiej stronie linii zapadła grobowa cisza. Nagle... nie byli pewni czy to co usłyszeli było uderzeniem pioruna czy też wybuchem szalonego śmiechu.
Lekko zdezorientowani popatrzyli po sobie.
-S- szefie? -Tsuzuki na próżno usiłował zachować powagę i chichotał jak opętany.
-Tak?
-Zaszło nieporozumienie.
-O, zapewne.- zabrzmiał zimny głos.
-Hisoka się zaciął. W łazience.
- C- o?
- Zepsuł mu się kurek w łazience więc przyszedł do mnie. Niestety tu z kolei zacięły się drzwi. A ja tylko pomogłem mu wyjść. Do widzenia.
Rozłączył się.
Szef powolutku zacisnął dłoń w pięść i trzasnął nią w stół.
- Obniżę mu za to pensję o połowę! Odetnę dzienną rację żywieniową!
- Hmmm, ale to w końcu przecież my się pomyliliśmy...
- Ja w ogóle WSZYSTKO mu odetnę!
Szef jeszcze długo, długo miotał się w wybuchu niekontrolowanej złości.

6.
- Jak on sobie mógł pomyśleć coś takiego! Że przez telefon... nieee...
- Nie pomyślałbym, że jemu się tak wszystko od razu kojarzy....
- Khem... to faktycznie mogło zabrzmieć nieco dziwnie...
- Może masz rację.
Spojrzeli na siebie i znowu się roześmieli.
-Tsuzuki... szef się wkurzył.
-I?
- Ja ci radzę dobrze się najeść przez ten czas. On wie co cię zaboli najbardziej.
Tsuzuki spojrzał na niego z niedowierzaniem:
-Chyba... chyba... NIEE!!!!!!

- Ko- kochanie... (czknięcie) czy mi się wydawało czy coś sły... słyszałam?
- Zdawało ci się... - wyjąkał ledwie trzymający się na nogach facet.
Kobieta wzruszyła ramionami i znów głośno czknęła.
- Skoro... tak ... twierdzisz...
Po czym wrzasnęła głośno:
-Orkiestra! Dawajta muzyczki!!!
Weseli pasażerowie ochoczo podchwycili tę myśl.
Zaczęła się weeesoooła noc, obficie płynąca napojami (nie całkiem) bezalkoholowymi.

-Chyba mi przeszło. - wyjąkał załamany Tsuzuki.
-Wątpię.
-Swoją drogą Hisoka... -spojrzał na niego dziwnym wzrokiem
-Tak?
-Khem.. no... czy nie powinieneś eee...
-Taaak? - spytał podejrzliwie Hisoka
-Jakoś... nie wiem... ubrać się... na pewno bardzo ci zimno w tym szlafroczku.
-A nawet jeśli?
- Bo widzisz, - zaczął przebiegle. - jeżeli tak, to nie możesz wrócić do swojej kajuty. Jeszcze się przeziębisz...
- To aż zadziwiające jaki jesteś zatroskany.
- Więc sądzę, - nie poddawał się Tsuzuki. - nie ma sensu siedzieć w szlafroczku.
- Sugerujesz żebym siedział b e z szlafroczka...?
- Nie no... niekoniecznie siedział...
- Kontynuuj. - powiedział Hisoka przysuwając się.
- Istnieją bardzo przyjemne sposoby na ogrzanie się... - Tsuzuki objął go ramieniem.
- Na przykład?
- Wiesz, nie jestem pewien czy potrafiłbym ci to opisać...
- I co wtedy?
- Musiałbym ci po prostu p o k a z a ć.
- Proszę bardzo.
- Nooo, skoro już tak bardzo nalegasz... ale najpierw mnie pocałuj.
- Chwileczkę.
Hisoka wyłączył lampkę i zapanowała ciemność. Odszukał jego usta i namiętnie pocałował. Tsuzuki z trudem zdobył się na przerwanie tej miłej czynności pytaniem:
- Drzwi są zamknięte?
- Tak.
- Komórkę wyłączyłem? Żeby sobie tylko nie pomyśleli że my tu coś robimy...
- Wyłączyłeś.
- I co to oznacza?
- Że nikt nam nie będzie przeszkadzał?
- Bingo.- wyszeptał Tsuzuki delikatnie popychając go na łóżko.
- Zaczyna mi być cieplej.
- Zapewniam cię, że nie będzie ciepło.
- Nieeee? - spytał Hisoka pozwalając mu na zsunięcie z siebie szlafroczka.
- Nie. Będzie GORĄCO.

Zaczęła się dłuuuga noc.
I gorąca ^___^

Neru
Czerwiec 2003
(pvinka@interia.pl)


Komentarze
mordeczka dnia padziernik 21 2011 14:20:51
Komentarze archiwalne przeniesione przez admina

Ireth (Brak e-maila) 22:23 25-06-2006
To jest... chore xDDD Ale prześmieszne przy okazji. Rozmowa telefoniczna po prostu wymiata. Wiecej takich ficów prosze smiley
Lucysia (Brak e-maila) 16:48 08-05-2007
Jej xD... świetne
do-chan (Brak e-maila) 20:56 15-06-2008
yeey! ^-^ super! szkoda tylko, że nie byłaś na siłach opisać "wszystkiego" :> :3
Dodaj komentarz
Zaloguj si, eby mc dodawa komentarze.
Oceny
Dodawanie ocen dostpne tylko dla zalogowanych Uytkownikw.

Prosz si zalogowa lub zarejestrowa, eby mc dodawa oceny.

Brak ocen.
Logowanie
Nazwa Uytkownika

Haso



Nie jeste jeszcze naszym Uytkownikiem?
Kilknij TUTAJ eby si zarejestrowa.

Zapomniane haso?
Wylemy nowe, kliknij TUTAJ.
Nasze projekty
Nasze stałe, cykliczne projekty



Tu jesteśmy
Bannery do miejsc, w których można nas też znaleźć



Ciekawe strony




Shoutbox
Tylko zalogowani mog dodawa posty w shoutboksie.

Myar
22/03/2018 12:55
An-Nah, z przyjemnością śledzę Twoje poczynania literackie smiley

Limu
28/01/2018 04:18
Brakuje mi starego krzykajpudła :c.

An-Nah
27/10/2017 00:03
Tymczasem, jeśli ktoś tu zagląda i chce wiedzieć, co porabiam, to może zajrzeć do trzeciego numeru Fantoma i do Nowej Fantastyki 11/2017 smiley

Aquarius
28/03/2017 21:03
Jednak ostatnio z różnych przyczyn staram się być optymistą, więc będę trzymał kciuki żeby udało Ci się odtworzyć to opowiadanie.

Aquarius
28/03/2017 21:02
Przykro słyszeć, Jash. Wprawdzie nie czytałem Twojego opowiadania, ale szkoda, że nie doczeka się ono zakońćzenia.

Archiwum